فرا رسيدن ماه محرم ، ماه جوانمردي ، ايثار و شهادت بر عموم آزادگان و شيعيان حقيقي تسليت باد .

     در دوران دبيرستان مجموعه آثار حماسه حسيني تاليف شهيد مطهري را خوانده و از دغدغه و نگراني آن بزرگوار پيرامون تحريفات اعمال شده در واقعه عاشورا مطلع بودم . از آن موقع تا حال اين موضوع را با وسواس دنبال کرده‌ام به طوري که هر موقع افتخار حضور در هيات و مراسمات عزاداري حضرت سيدالشهدا (ع) نصيبم شده ناخودآگاه به کنه سخنان و اشعار مداحان فکر کرده‌ام تا ببينم کدام حرف حقيقت است و کدام غلو ...

چند سالي است که استفاده از تابلوها با مضامين عاشورا و تصاوير منتسب به امام حسين (ع)، حضرت عباس (ع) ، حضرت زينب (س) و ... باب شده و شرکتهاي مختلف به اين بهانه ، خود را تبليغ مي‌کنند . محرم سال قبل با يکي از همکاران که از قضا از مداحان مشهور شهرمان نيز هست اين موضوع را در ميان گذاشتم و از او خواستم تا در منبر مداحي‌اش اين موضوع را گوشزد کرده و کراهت آنها را بگويد . ايشان در آن زمان با حالتي برآشفته و با رد حرفهاي من عنوان داشت که اين تصاوير نمادهاي مقدسي است که حس عزاداري را در مردم القا مي‌کنند... و ادامه داد که امان از دست شما ، که با دو سه کلاس دانشگاهي مقدسات را زير سئوال مي‌بريد و اداي روشنفکري در مي آوريد ! هر چه من اصرار کردم که بابا انگيزه قيام امام نماز بود ، امر به معروف بود ، ...  و قس عليهذا ... افاقه نکرد ...

حالا امسال علماي ديني بيش از پيش به مسئله حساس شده و در منابر ، تلويزيون و جرايد استفاده از تصاوير مزبور را نکوهش مي‌کنند ، همه ( و به ويژه دوست مداحم ) استفاده از آنها را منکر مي‌دانند .

نتيجه : مهم نيست که حقيقت چيست . مهم آن است که چه کساني حقيقت را تعريف مي‌کنند !