آن سردار دیروز ، آن فاتح جنگ های سی روز ، آن مرد عمل ، آن صاحب ذوق و هنر ، آن وبلاگ نویس متبحر ، آن جلوسیده در عمارت شهرداری ، آن چاقالوی ژگول ، آن صاحب کلانشهر ، آن مقید به حرف و عمل ، آن مدیر صداقت پیشه ، آن اهتمام به سیرت جناب قالیباف ، آن مهتر شهر اولین ها ، آن با کفایت صداقت پیشه ، آن قلع و قمع کننده باندها ، آن کاکل شهرداران ، آن مهندس امین ، آن عامل به رای شورا ، آن گریزان از منیت ، آن نالان از کمی بودجه ، آن ناظر به پروژه های حجیم ، آن وارث قاسم خان امیر تومان ( اولین شهردار تبریز ) ، آن رهرو میرزا محمد علی تربیت ، آن شیر پاک خورده به وقت کارزا ، آن صاحب تشکیلات ، آن دارای رییس دفتر ، آن مردمی و به دور از ریا  ، لطیف و عزیز و امین و رها ـ شفیق و کریم و نفیس و هدا ، سیدنا و مدیرنا جناب مهندس علیرضا نوین ریاست معظم بلدیه کلانشهر تبریز ایدکم الله تعالی انشاء ا...

اما بعد راویان درون سازمان راپورت فرمایند به حسن معاش آن عزیز تر از جان که انصافا به سلامت مالی عارض است در این برهوت معرفت ، از آن حیث که درهمی به بیت المال دید طمع نداشته و بل چشم کج اندیش را از حدقه همی در آورد که گویی بر ادراک خاطی این منکر نگنجد ایضا . و بعد اقبال به سمینار ، خبرنگار و نشست دور میز کنفرانس رغبت فراوان همی

دارد به بهانه شفاف سازی اعمال ، تو گویی در این وادی احدی غیر او مرد عمل نباشد و بر صدر جلسات بنشسته و از بایدها و نبایدها در این روستای مدرن سخن ها همی راند و مستمع واله بماند که یاللعجب در این ملک چقدر کار از این کارستان برآید که ماسبق خیانت پیشه فرمودند و بار بر ید مبارک جناب نوین اوفتادند . اما به دید یک رهگذر خیابانی یا ارباب رجوع درون آن سازمان وزین به رغم تمام خصلت های نیکوی مذکور و صدها ناگفته دیگر ، تحول و ترقی از نوع لاک پشتی به چشم آید از عدم تکریم ارباب رجوع و نا رتق و فتقی امورات و امروز برو فردا بیای شهروندان تا طرح های ابتر زیرگذرها ، روگذرها ، پل ها ، معبرها و  آسفالت های چهل تکه به غایت متهوع و حمل زباله به شیوه پارتیزانی و غیره ذلک و همچنین جوی های آب که به ترنم بارانی سیل بر خیابان و کوی ها جاری گردد و هزاران نفر مغروق در این بحر نا متجانس ، که در عمل همان است که در دهه چهل به سمع مبارک رسیده است .

و بعد این که در این کارستان دغدغه و نگرانی مهندس عزیز تا آنجا فوران فرمود که برای ارتقای فرهنگ و تجویز مدنیت به خورد مبارک عوام الناس ، توامان دو نهاد ترتیب داد یکی موسوم به " سازمان فرهنگی شهرداری " و دیگری " معاونت فرهنگی شهرداری " که این دو نهاد همچون برادران هابیل و قابیل مهربان و صمیمی بوده ! زهی خیال باطل . نشان به آن نشان که این گفته او را تکذیب فرماید و آن گفته این را به پوزخند همی گیرد و عوام نگون بخت از تعجب دهان تا بناگوش باز نمایند در این مجاهدت فرهنگی ـ زرگری !

و بعد این که به لحاظ کمی در این مجال ناوگان حمل و نقل شهری امثال اتوبوس مجهز به بلیط الکترونیکی و تلفن همگانی و سلف و سرویس آن چنانی باشد و تاکسی های مجهز بمانند ون نعش کش و سمند قرتی که در این دایره بی شمارند اما عابران در سرچهارراه ها گردن کج نموده و چشم انتظار و ملتمس به یک دستگاه وانت که او را بر پشت سواراند .

منقول به روایت متقنی یومی از سر نیک فرجامی همسر بانوی مکرمه بر مهندس عزیز نازل گشت و او را به باد انتقاد و گفتمان فیزیکی در گرفتن که زنان گیتی معترضند از آن حیث که در این ملک محل تفریحی برای طایفه نسوان نباشد پس در اجلاس دم درب منزل مقرر گردیده به ساخت بنایی در خور و شان زنان . و در صورت تمرد از شام و ناهار هیچ خبری نباشد و زین پس مفتخر به خوردن کالباس و پیتزای حاضری نائل همی گردیدندی. مهندس عزیز نیز همچون تمام مردان این گیتی هیچ محل اعرابی به این نوع اوامر نگذاشت چرا که رسومات زن ذلیلی سالهاست از این گیتی رخت بر بسته ، ولی از آن حیث که معده مبارک به غذاهای موسوم به فست فود آلرژی مند است لذا فی الفور دستور ساخت پارک بانوان صادر همی کرد تا زنان این عالم در آن دیار بنشسته و بافتنی و منجوق دوزی همی کنند به انضمام غیبت و چشم هم چشمی ، و بر ریش رجال دیار بادبادک بسته و نیشخند ایضا .

و حدیث دیگر که در گذر به آن سازمان معزز بر گوش رساندند عبارت از مدیریت با ضابطه و دیسیپلین وار آن والاگهر مهندس عزیز باشد که طرق و سیاق پادگانی در پیش باشد و دور از انتظار نیست که کارمندان خدوم زین پس به صبحگاه مشترک در صحن عمارت شهرداری مفتخر گردند با مخلفاتی از ادای نظامی و بر افراشتن پرچم و استماع مارش نظامی . و دیگر نقیصه که زیاد هم مهم نباشد ! تعویض لحظه ای مدیران را تمثیل کردند که در آنی چهار معاونت تغییر گشته و در آخر همان اولی به کار خویش همت گماشته و البت در این مجال مهتران نیک بدانند و این فضولی ها به این مرقومه نویس پاپتی جولان نپاید. اما از حق نگذریم ناگرانی کارمندان علی الخصوص قراردادی های مفلوک را ذکر بباید گفتن که به بهای تعدیل نیروی انسانی از قوت لایموت فردای خود ناگرانند و از استاد نوین در این مقال التماس دعای ویژه می طلبند چرا که واسطه روزی شدن در خور او باشد و بس .

                                                                     ***********

 پي نوشت : صفحه اي موسوم به " ساققيز " در هفته نامه آذر پیام گشوده ايم تا با حضرات مسئولين استاني بدين سياق مفاوضه کنيم . در ابتدا هم به سراغ شهردار عزيزمان رفتيم و اين روند فعلا ادامه خواهد داشت . دوست بزرگوارم روح الله رشيدي ( سردبير آذر پيام ) در مقدمه " ساققيز " در همین شماره ُ ذکر نغزي آورده اند که حيفم آمد اينجا نگويم به رسم حسن ختام اين پست :

( ساققيز ) بعله ( ساققيز ) . همو که مي چسبد و رها نمي کند . همو که بي ملاحظه است و دردسر ساز . ريز و درشت ، شريف و ناشريف ، ارباب و رعيت ، رئيس و مرئوس ، ذکور و اناث ، پير و برنا ، اداره و مداره و ... سرش نمي شود . چشم و گوش همه باز باشد ! ممکن است همين الان که زوم فرموده ايد به صغحه کاغذ ، روي يک فقره ساققيز جلوسيده باشيد . يادتان باشد ( ساققيز ) را هر چه گرم تر کنيد چسبنده تر مي شود پس رهايي از دست اين ماده سحرآميز يک راه دارد ؛ ( سرد کردن ) . پس هر که گرفتار آمد ، آب سرد بر فرق مبارک بپاشد .