دوش درويشي به حال مفاوضه ناليد که ساققيز نويس هيچ از سلسله مراتب بارش نباشد و دوستان غار نيز واقف نکنند تا وي بر جهل مرکب ابدالادهر بماند . به عيوني واله و دهاني نيم باز ناليدم غرض چه باشد از اين سودا ؟ درويش مشي قانون برشمرد و مقام و منزلت فرماندار ايضا . في الجمله اين شان بعد استاندار مقدم بلاد باشد نه آنکه بر چند مدير مادون موخر .

به تضرع ناليدم که مگر در اين بلاد چنين کس و مقام باشد ؟ و اگر آري نامش چه ؟ سري تکان داد و فرمود او را محمد علي ذبيحيان خوانند در اين بلاد . اگر چه همچون زورو مجهول و ملبوس باشد و عوام الناس بي هيبت سلطاني و فاقد خدم و حشم  و تشريفات مرسوم او را بجاي نياورند بر کوي و برزن ، از آن حيث که منزوي داند خود را از مشتي جماعت .

و جمله در نعت آن بزرگوار همين خصيصه والاترين است که نه مردم کوچه و بازار ، نه مطبوعات آن وري و اين وري ، نه تلويزيون فخيمه سهند و نه هيچ رسانه ديگري بجاي نياورندش که دليلش مستور باشد که از شکست نفسي است يا ورشکستي ! چونان پنهان از ديدگان مردم و غريبه وار زيست را تجربت فرمودندي همچون استاندار مستعفي ، و بي آزار و فاقد اخم و تخم در قبال حقوق حقه مردم همچون استاندار مستعفي نشان به آن نشان که به سليقه چند مدير قدر شوکت ! آب در سحرگاه صيام چند روز قطع شود ، برق بي برنامه بريده گردد و گاز در چله سرما بترکد اما از اين مسئول کريم النفس لام تا کام جيکي بر نيايد و اگر هم بر آيد اثري ندارد که البت آنچه ندارد اثري فرياد است ، از آن روي که در لغت نامه فرماندار عزيز واژه اقتدار يافت مي نشود .   

و روايت منقول در تفاوت اهمش با ساير تاج سران اين ديار آن بود که بر خلاف کل مديران پروازي ، اين ديگري مديري اتوباني است و مدام بر جاده هاي تبريز و زنجان در حال رفت و آمد باشد ، و تاسف آنجا عيان تر باشد که اين مقام مسئول با چشم و دل اوضاع قاريشميش واسف بار پروژه لاک پشتي اتوبان تبريز ـ زنجان و جاده بلا خيز شبلي را هفتگي و بل روزانه بيند اما اين ملت که به درک ، لااقل براي سلامتي خود نيز چند خط تذکر و دستور از براي تسريع و بهبودي اوضاع صادر نکند .

از کرامات متحيرالعقولش آن که دو گونه نظريه بر مقوله نان آوردي که هر دو گويي تز پايان تحصيلاتش باشد اول آن که در يوم قديم بر فشار ملت و افکار عموم جوگير گشته و جولان همي داد که با نانواي متخلف و گرانفروش به صلابت برخورد کند اما به يومي بعد تغيير موضع را رجحان بديد تا  دل شاطر جماعت را نشکند بدين روي حق گراني نان به نانوا سپرد و به سخنگويي اتحاديه نانوايان تبريز مفتخر گردندي . و به کنار اين اقدام شگرف بدعتي تاريخي بر جاي گذاشت موسوم به تفويذ اختيارات صنوف به اتحاديه ها و آن نيکان روزگار هم که مترصد چنين فرصتي بودند تا کاري کنند کارستان با اين جماعت مستضعف آن گونه که مسلمان نشنود کافر نبيند ...

و روايت متقن ديگر آن که در بحبوهه اجراي تحول اقتصادي و به اثناي تجميع آمار از براي هدفمندي يارانه ها ، وظايف به زير دست محول بنمود و خود رهسپار مکه آن هم به معيت مديران اين ديار . و اين حال دادن اساسي به مديران باشد در فرهنگ عوام ! چرا که بيم نمک گيري مي رود و دور از انصاف که در فرداي نه چندان غريب مدير و دوست دوران سفر حج با خاطرات بازارهاي مدينه ! به دليل مشتي عوام خاطر مکدر گردندي .

و از معجزات دستگاه تحت امرش به عصر اطلاع رساني و ارتباط آن را بهتر سرودن که در سايت فرمانداري بر مدرک تحصيلي ، تاريخ انتصاب و سوابق کاري صاحبش اشارت نگرديدندي و منوي طرح تکريم ارباب رجوع فعلا آماده کار نباشد همچون حال فعلي آن اداره عريض و طويل .

و ديگر آن که وبلاگ حضرتش از ارديبهشت 86 رنگ آپ و به روز شدن به خود نديدنده و آن چند سطر را هم از براي تست کتابت فرمودند و سوت و کور و ويران در عالم وب براي خود مي گردد همچون تبريز تحت امر ملوکانه اش .

القصه آن که به کتابت نص قانون اين جناب مهتر وظايف همي دارد بر امور جوانان ، شايسته سالاري ، رفع تبعيض حزبي ، مردم داري ، تعامل با اقشار جامعه ، مراکز فرهنگي ، ورزش و اوقات فراغت ، ارباب رجوع ، شورا و مجلسيان ، اعتبارات شهر ، عمران ، اقتصاد و غيره ذلک به نيک فرجامي سوق دهد که اگر بر کف دست مو روييدني اين وظايف نيز به سرانجام رسيده است .

 پ ن : برگي از ساققيز چاپ هفته نامه آذرپيام مورخه ۲۶/۶/۸۷