آنتونى چارلز لينتون ( تونى بلر )  دیروز پس از ده سال ،  زمامداری امور بریتانبا را ترک گفت . در سال 1997 سران حزب کارگر با یک پیروزی خیره کننده مسند صدارت را به جوان سیاستمدار زیرکی سپردند که نه تنها  در تغییر مشی حزب موثر بود که حتی سرنوشت جزیره را در جهان عوض کرد . بلر همانند رهبران سلف خود  ( چرچیل ـ مارگارت ) همواره بین آمریکا و اروپا ، ایالات متحده را برگزیده و با او در طراحی سیاست جهان همراهی نموده است . در تمام  قطعنامه های تصویبی مجامع مختلف ، انگلیس رایی مشابه آمریکا دارد ، حمله نیروهای ناتو به صربستان بدون حمایت سازمان ملل ،  حمله و اشغال عراق  ،  تصرف افغانستان به بهانه ایجاد دموکراسی ، حمایت از اسرائیل ،  حمایت از سلمان رشدی ، سیاست یک بام و دو هوا در مورد ایران و ....     آخرين سخنان او  گواه تمام این ادعاهاست : « من سعى مى كنم به نحو احسن كار كنم. من تلاش كرده ام كه در ۱۰سال گذشته به بهترين وجه كار كنم. من نمى گويم كه هميشه همه چيز درست از كار درآمده . البته كه اينطور نبوده و در اين مدت اشتباهاتى صورت گرفته. ولى حقيقتاً وقتى من به ۱۰ سال گذشته ام نگاه مى كنم، مى بينم كه كارهاى خوب زيادى نيز انجام شده .»                                                                              امروز او  نه به عنوان یک مرد سیاسی موفق در عرصه بین المللی روبروست و نه در داخل کشورش توانسته به انتظارات حزبی و مردمی پاسخ گوید و این از تمام رفتارهای مردمی ،  اعتراضات ،  تظاهراتها و  علی الخصوص پیگیری پرونده های قضایی مطروحه کاملا هویداست .